بدون شرح


شا ره که م پاوه
هـــه تـــا شــه قــایـــق مــزیـــو کــــواوه
هـــه تـــا وه ر گــنـــو جــه ئــا ته ژگـــاوه
هــه تــا تــریـــفــه مـه ی جه هه ساراوه
تــا قـــرئـــان وه نــی پــه ل هـور مــداوه
هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پـــاوه
هــــه تــــا بــــه ره زا شــنـــیــــــو کـواوه
تــــا چـــوزه ریــــواو مـــزیــو خــــرگـــاوه
تـــــا دل خـــــرپـــــیــــو لــــاو دلــــداراوه
هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پـــاوه
هــه تــا نـــازاری ســوب هــور مـــیـــزاوه
تـــا کـــنـــاچـــی کـــه شا قــژ لا مـــداوه
تــا ســـیـــروان مــلــو دلــی تــــاشــــاوه
هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پــــاوه
هــه تـــا مــه ســئــولــی وه ش بـدیا لاوه
تــا مــیــهــر وه رزی خـــاسـا مـــه ی راوه
تــا عـــه دالــه ت هـه ن جه ده م راسـاوه
هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پــــاوه
پـه ی دلـسوزه کاش پـاوه جـای نه رمه ن
په ری ناحه زاش ئـاتــه ژگـــاش گه رمه ن
ميرزا بيشتر عمرش رادرسفر وسياحت سپري كرده است وشهرهاي مختلف ايران وعراق وتركيه را زير پانهاده ودر همين سفرها بود كه با زبان هاي فارسي وتركي وعربي آشنا شد.
اين شاعر دلسوخته ي پركار آثاربسياري داشته كه متاسفانه بيشتر آن خاكسترشده وبربادرفته.
دراين قسمت چند تيكه از شاهكار هاي ميرزا عبدالقادر را به نمايش ميگذارم .ودر آينده از اشعار وي دراين وبلاگ قرار خواهم داد..............
شيريني دوسان دوعاو سلامـــــه ن ســه وقـاتـي يـاران نـامه وپـه يامـه ن
شيره ي مه حه ببه ت مابه ين ياران وه شته ره ن جه تام شيريني شاران
. . .
. . .
. . .
من هه ر توم هه ني نه ك واچي توم بؤ توم هه ن چه ني عام نيه ن چه ني تؤ
ساتؤ بؤ ديده م بئ په روا وبئ خــــه م تـؤتـؤ ،تؤي جـــه رگم جيا كه ر وه هه م
جاتـــــؤتــــؤي ده رون بگيــله پــيــش دا ئـه ر تؤ ديت تويي غه يرجه تؤ تيش دا
تـؤخـوا ويــت ئاساباوه ره ش وه بـــــه ر وه مه وداي مـؤژگان پاره پـاره ش كه ر
(قـادر)چه نـي تـؤ دنياش وه كـــــــاره ن بئ تـؤ زنــده گـــيش چــــون ژارمـاره ن
منبع:ديوان ميرزا عبدالقادر پاوه اي گردآورنده :هادي سپنجي